Analoge en digitale signalen: wat het verschil betekent
Analoge grootheden variëren continu. Digitale systemen representeren informatie met discrete symbolen, zelfs wanneer een fysieke radiogolf die symbolen transporteert.

Een spanning die de veranderende druk van een microfoon volgt, kan worden gebruikt als analoge weergave van geluid. In een digitaal opnamesysteem bemonstert een converter dat signaal op vooraf bepaalde momenten en representeert elke bemonstering met een van een eindige reeks numerieke waarden. Deze bemonsteringen kunnen worden opgeslagen of verzonden als data.
Een fysiek radiosignaal varieert nog steeds continu in de tijd, zelfs wanneer het digitale informatie bevat. Een zender codeert symbolen in de golfvorm en de ontvanger schat de symbolen af uit de golfvorm die hij ontvangt. Het vermogen van de ontvanger om dit te doen, hangt af van het signaal, de omgeving en het ontwerp van de verbinding.
Dit onderscheid verklaart waarom analoge en digitale verbindingen zich anders kunnen gedragen bij veranderende omstandigheden. Een analoge audioverbinding kan geleidelijk aan meer ruis gaan produceren. Een digitale verbinding kan bruikbare output blijven leveren totdat er voldoende fouten zijn opgebouwd, waarna het geluid kan overslaan, gedempt worden of helemaal wegvallen. Het precieze gedrag hangt af van het ontvangende systeem en hoe dit met fouten omgaat.